ฮาโหลวววว ...วันนี้ตวงอยากแต่งเรื่องสั้นค่ะ เป็นd18ย่ะฮู้วววว~ มีฟิคอยู่อีกเรื่องหนึ่งนะคะเรื่อง สะดุดรักกับดักร้ายของเจ้าชายวองโกเล่นะคะ เพิ่งลงไปได้สองตอน แอบเเวบเข้ามาเขียนเรื่องสั้นซะงั้น จริงๆแล้วเราเป็นคนเขียนเรื่องไม่ค่อยจะนุ่มนวลอ่านแล้วเคลิ้มซักเท่าไหร่นะ แต่ก้ออยากแต่งเรื่องสนุกๆ(????)ให้ทุกคนอ่าน พูดมากไปและไปอ่านดีกว่าเน้อ!~~~
........................................................
เช้าแล้วสินะ... นี้เป็นช่วงหน้าร้อน ทำให้อากาศในตอนเช้ารู้สึกอุ่นถึงไอแดดที่สอดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง ร่างบางลุกขึ้น
ไปอาบน้ำแต่เช้าตรู่ เจ้าตัวที่เปิดน้ำสะดุ้งเล็กน้อยเพราะน้ำเย็นๆไหลสู่ต้นแขนอย่างรวดเร็ว
"คุณเคียวครับ อาบน้ำอยู่หรอครับ"ร่างบางปิดน้ำเดินไหยิบผ้าสีขาวสะอาดขึ้นมาเช็ดตัวแล้วพูดตอบรับไป
"อืม มีอะไรหรอ"<ขอข้ามขั้นตอนการแต่งตัวของท่านฮิไปแล้วกันนะคะ>///<>
"คือว่าคุณดีโน่มาหาอีกแล้วครับ= ="ร่างบางขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะตอบไป คนอะไรคิดจะมาก้อมาแต่เช้าแบบนี้เลย
"ก้อให้รอไปจนกว่าชั้นจะแต่งตัวเสร็จ"
"ครับ"กรรมการคุมกฏของโรงเรียนนามิโมริ เมื่อได้รับคำสั่งก้อเดินตรงเข้าไปหาแขกสำคัญ(?)ของบ้านนี้
"คือว่าคุณเคียวกำลังแต่งตัวอยู่น่ะครับ รอสักครู่เดี๋ยวคงลงมาครับ"
"ไปถามสิ ว่าต้องให้ชั้นช่วยแต่งให้หรือเปล่าน่ะ"
"-0-"
"ฮะๆล้อเล่นน่า ชั้นรอได้อยู่แล้วสบายมาก"เจ้าของเรือนผมสีทองแค่นหัวเราะแล้วเดินไปนั่งบนเก้าอี้ไม้
"โรมาริโอ้ หิวหรือยังล่ะจะไปหาอะไรกินก่อนมั้ย"
"ก้อดีครับ งั้นผมขอตัวออกไปก่อนนะครับ ถ้าคุณดีโน่เสร็จแล้วโทรตามผมนะครับ"ดีโน่เป็นคนที่รักลูกน้องดีจิงๆ ถ้าเป็นคนอื่นคงไม่ถามแต่แรกแล้วมั้ง
"ไม่ต้องห่วงนะ ชั้นดูแลตัวเองได้"ชายวัยกลางคนพยักหน้าแล้วหันหลังไปขึ้นรถก่อนจะขับไปหาอะไรกินมื้อเช้า
"มีอะไร"ร่างบางในชุดหัวหน้ากรรมการคุมกฎเดินลงมาจากบันไดก่อนจะเอ่ยน้ำเสียงเย็นเฉียบ
“เอ่อ...จะมาฝึกนายน่ะ^^;;”ดูจากหน้าแล้วไม่ค่อยน่าเชื่อถือแฮะ- -;
“วันนี้ชั้นต้องรีบไปโรงเรียน ขอตัว”
“นี่ๆเดี๋ยวชั้นให้โรมาริ...”ให้ตายสิ เค้าเองก้อเพิ่งให้ลูกน้องประจำกายขับรถไปหามื้อเช้ากินเมื่อกี้ไม่ถึง2นาทีซะด้วยซ้ำ
“โรมาริโอ้ไม่อยู่สินะ ผมไปเองได้ไม่ต้องพึ่งม้าอย่างคุณหรอกครับ”ร่างบางเปลี่ยนสรรพนามทันที ก่อนจะเดินไปเปิดประตู
“อ้อคุณไม่ต้องโทรไปหาลูกน้องของคุณมารับผมหรอก ขอบคุณ”
“เดี๋ยวๆๆๆชั้นไปด้วย โครม!!”ประจำ-*-...คงไม่ต้องบอกว่าใครทำน่ะ
“อีกแล้ว= =…”ร่างบางกอดอกเมินหน้าออกไปอย่างสมเพช-*-
“คุซาเบะดูแลเค้าด้วยล่ะ จะสายแล้ว”ดีโน่ลุกพรวดขึ้นมาทันทีที่ร่างบางเดินออกไปอย่างไม่สนใจ
“เฮ้ย!! ไม่ต้องดูแลแล้วชั้นจะไปแล้ว”ขายาวๆสาวเท้าอย่างรวดเร็วตามเรือนผมสีดำไปทันที
“ตามมาอีกทำไม นายนี่มันน่ารำคาญจิงๆ”นัยน์ตาสีนิลมองลึกเข้าไปในสายตาอีกคู่หนึ่งแต่หลุบตาลงอย่างไม่มีเหตุผล หน้าขาวใสเริ่มขึ้นสีนิดๆ แต่รีบสะบัดหัวทันที
“เป็นอะไรไปนะเคียวยะ ไม่สบายหรือป่าว หน้าแดงๆนะ^^”
“ปะ เปล่า จะยุ่งอะไรกับชั้นนักหนา ชั้นจะไปโรงเรียนแล้ว”ร่างบางก้มหน้างุดลงไป แล้วเดินหนีร่างสูงอย่างรวดเร็วแต่ทว่า มันมองไม่เห็นทางน่ะสิ- -‘
“ปิ๊นๆๆ!!!!”...............................................
“เคียวยะ!!!!!!”
…..
……
……..
เปลือกตาบางๆค่อยๆลืมขึ้น นัยน์สีนิลสอดส่องไปทั่วห้องแขนของเขามีผ้าผันอยู่ แล้วก้อรู้สึกเหมือนมีอะไรอุ่นๆอยู่ที่มือเมื่อมองไปพบว่าเจอเจ้าของผมสีทองกำลังนอนกุมมือของเค้าอยู่ มันก้อรู้สึก...อบอุ่นดีนะ ไม่มีใครทำแบบนี้กับเค้ามานานแล้ว
“งืม...เคียวยะ นายอย่าเป็นอะไรนะ ชั้นรักนายนะ อย่าทิ้งชั้นไปเลย งืมๆ-O-”ดีโน่ละเมอออกมาทำเอาฮิบาริหน้าแดงเรื่อเลยทีเดียว ผมสีทองที่ตอนนี้กำลังกระเซิงอยู่ ตาที่หลับพริ้มประกอบไปด้วยขนตาดำขลับยาวงอน จมูกที่โด่งเป็นสันๆ กับปากที่สวยเข้ารูป ทำเอาคนที่มองแบบพิจารณาแบบฮิบาริ เคียวยะน่าแดงเพิ่มเข้าไปอีก-///-
“ทุเรศจิง ฮึ”ร่างบางหลุดขำออกน้อยก่อนจะเอามือไปจัดผมสีทองๆของร่างสูงจนดูเรียบร้อย แต่...
“หมับ”มือใหญ่จับมือเรียวเล็กของฮิบาริที่กำลังจัดผมสีทองอยู่ เข้ามาใกล้ๆจมูกแล้วหอมลงไปฟอดใหญ่ๆ
“ทำอะไรของนาย-///-”หน้าแดงๆของร่างบางยังไม่ทันจางสี ก้อกลับมาใหม่อีกครั้งดูท่าว่าจะแดงกว่าเดิมแฮะ//////
“จูบมือคนรักทำไม่ได้หรือไง ฮั่นแน่เขินก้อบอกมาเถอะน่า^^”
“ทำไมชั้นถึงอยู่ที่โรงพยาบาล”ร่างบางถามกลบเกลื่อนแต่ดีโน่หน้าบูดทันที
“นายถูกรถเฉี่ยวน่ะ ชั้นขอโทษ ชั้นช่วยนายไม่ได้ ขอโทษ ขะ..”
“พอแล้ว= =”ฮิบารินึกสมเพชตัวเองในใจ อายดีโน่จนโดนรถเฉี่ยวเลยแฮะ-0-
“ให้อภัยป่ะT^T”ร่างสูงทำหน้าที่ไม่เหมาะกับตำแหน่งของตัวเองอย่างรุนแรง จนฮิบาริหลุดขำออกมา
“ฮะๆ อืม ให้ก้อได้”
“เย้ ชั้นรักเคียวยะที่สุดในโลก~ ต่อจากนี้ชั้นจะปกป้องเคียวยะแบบเป็ดไม่ให้ไต่ ไก่ไม่มาจิกเลยคอยดู”<<<สำนวนบ้าอะไรเนี่ย เค้ามีแต่มดไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอม-*-
“เกินไปน่า นายก้อไม่ได้ผิดไม่ใช่หรอ”
“ว่าแต่ ทำไมนายถึงโดนรถเฉี่ยวล่ะ ปกตินายไม่ใช่คนซุ่มซ่ามไม่ใช่หรอ^^”ร่างบางนึกอยากจะเอาทอนฟาเสยหน้าตัวเองจิงๆ พูดเรื่องนี้อีกแล้ว มันอายนะใครก้อได้เข้าใจที><’
“ชะ...ช่างมันเหอะชั้นไม่ระวังเอง”
“อื้ม ชั้นรักเคียวยะนะ...นายรักชั้นบ้างหรือป่าว”คำถามนี้ทำคนถูกถามสะดุ้งเฮือก จะให้ตอบยังไงคนอย่างเขาไม่ใช่จะบอกรักแบบนี้ซะหน่อย-*-
“ถามทำไม ไม่รักมั้ง นอนดีกว่า ฮ้าว~”ร่างบางหาวหวอดแล้วพลิกตัวมาอมยิ้มอยู่คนเดียวหน้าขึ้นสีจางๆก่อนจะหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข >>>___<<<
.........................................................
555+จบได้น่ารักมาก(?) จบเรื่องสั้นนี้แล้วจะไปต่อเรื่องสะดุดรักกับดักร้ายของเจ้าชายวองโกเล่ให้นะคะ
ไปก่อนนะคะ จุ๊ฟๆ555>_<
edit @ 6 May 2011 21:17:12 by Love_Mukuro_Tsuna
edit @ 7 May 2011 11:41:43 by Love_Mukuro_Tsuna
ไว้ถ้าหาเพลงอื่นได้จะเอามาลงให้นะคะ ขอเป็นตัวโน้ตแบบ 1 2 3อะไรเงี้ยหรือว่าด ร มก้อได้นะคะ
"